Your browser does not support JavaScript!

امتیاز کاربران

ستاره فعالستاره فعالستاره فعالستاره فعالستاره فعال
 
بافت

بافت یک عنصر بصری محسوب می شود که اغلب نقش جایگزین را برای یک کیفیت حسی دیگر (حس لامسه) ایفا می کند. به تعریفی دیگر خاصیت و کیفیتی در رویه هر سطحی که احساس لمس کردن را از طریق نگاه بر می انگیزد، بافت نام دارد. بافت می تواند تنها کیفیت بصری داشته باشد درست همانند خطوط تایپ شده بر روی یک صفحه کاغذ. بافت بصری به سطوح دو بعدی اختصاص دارد و تنها از طریق چشم توانایی شناختش را خواهیم داشت. این در صورتی است که در واقعیت بافت هم دارای کیفیت لامسه و هم کیفیت بصری می باشد.

هرآنچه ما در دوران کودکی به واسطه حس لامسه تجربه کردیم برای ما یک سابقه ذهنی در مورد بافت‌ های گوناگون به وجود آورده است. به گونه ای که گاهی با تماشای یک تصویر می توانیم ضعف، شدت، زبری و نرمی آن را حس نماییم.

بافت از لحاظ کاربردی به دو دسته بافت توصیفی و بافت مجرد (ساختگی) تقسیم می شود.

بافت توصیفی

این نوع بافت مجازی بوده و در آثار طبیعت گرایانه به طور غیرواقعی و با خطای بصری جنسیت اشیا را القا می نماید. این نوع بافت را می توان حاصل تلاش هنرمند در بازسازی دقیق از جنسیت اشیاء قلمداد کرد.

بافت مجرد

بافت مجرد یا ساختگی از ساده شدن بافت های توصیفی به وجود می آید و به عنصری مستقل در بیان شخصی هنرمند بدل می شود. این بافت می تواند هم از نوع بصری و هم از نوع بصری لامسه باشد و هنرمند مطابق با اثر خود و بر اساس نیاز تصویر بافت مورد نظر خود را شکل می دهد.

شایان ذکر است که بافت ها از نظر ساخت و ایجاد به اقسام زیر تقسیم بندی می شوند:

  1. بافت های منظم: دارای نظم، اشکال تکرار پذیر و قاعده مند
  2. بافت های نامنظم: فاقد قاعده مندی
  3. بافت های عمدی: در ساخت اجزاء آن طراح دخالت مستقیم دارد
  4. بافت های اتفاقی: ساخته شدن آنها اتفاقی می باشد.

منابع:

تقوی بلسی، مظفر. روشناس، سید محمد امید. مبانی کاربردی هنرهای تجسمی. انتشارات جهاد دانشگاهی واحد تهران، ۱۳۹۰. ص. ۲۲۸-۲۲۶

آدوندیس، دونیس مترجم: منوچهرآبادی، نسیم. مبانی سواد بصری. انتشارات خانه هنرمندان، ۱۳۸۹.ص. ۶۸

گردآورنده و نویسنده: پگاه تایکندی

نوشتن دیدگاه

تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

تلفن تماس: 88590065